Çok sevdiği bir yerden  tayini çıkmış da ayrılmak ve gitmek zorunda olan birisi gibi hissediyorum şuanda. Projemiz vedayı istemiyor ve benim de veda ediyoruz demek hiç de içimden gelmiyor. Bu güzel ekip, etkinliklerimiz ve hep birlikte öğrenciğimiz onca web2 aracı ne büyük bir pasta dilimini yemişiz fark etmeden çok çok doyduk, büyüdük, geliştik ve eğlendik. En güzel yanı da bu işte öğrenmek de öğretmek de sıkıcı değildi asla. Keyifle, güle oynaya aktı gitti zaman fakat şuan ise akan göz yaşlarımız oluyor ... 

Eğlendik..

Çok güzel oyunlar oynadık ve iyi hissedipkeyiflendik..

ama

işte amaaa

 yine de bir yanımız gerçeğin kabulüyle cebelleşiyordu.

KISACASI

Buruk vedamızdan...